Triratna2018-11-08T19:01:16+00:00

Triratna

De Triratna boeddhistische gemeenschap is een internationaal netwerk dat gewijd is aan het overbrengen van boeddhistische inzichten op een manier die bij onze moderne wereld past.

Oorspronkelijk heette het de FWBO (Friends of the Western Buddhist Order), en is in 1968 in London opgericht door Sangharakshita. Hij was oorspronkelijk een Theravada monnik in India, maar gedurende de 20 jaar dat hij aan de grens tussen Tibet en India woonde, heeft hij ook onderricht en initiaties gehad van enkele lama’s die op de vlucht waren voor de Chinese bezetters. Toen hij in de jaren ’60 naar Engeland terugkeerde, ervaarde hij dat de manier waarop westerlingen het boeddhisme beoefenden zeer beperkt was. Zijn antwoord was het oprichten van een nieuwe boeddhistische beweging.

Om het boeddhisme wortel te doen schieten in een heel andere cultuur betekende voor Sangharakshita dat we terug moesten gaan tot de kern. Wat zijn de principes die ten grondslag liggen aan alle vormen van boeddhisme, en hoe kunnen die het beste toegepast worden? Triratna is dus gebaseerd op het principe van ‘kritische oecumene’: het behoort niet bij een bepaalde traditionele school, maar haalt inspiratie uit de gehele stroom van het boeddhisme.

Nu boeddhisme naar het westen is gekomen, hebben westerse boeddhisten de taak nieuwe en levende boeddhistische tradities voor de moderne wereld te creëren. Triratna was pionier in het opzetten van nieuwe structuren die mensen in staat stellen als een authentieke boeddhist in de 21e eeuw te leven. Het begon met bedrijven waarin door teams van boeddhisten gewerkt wordt, woongemeenschappen, sociale projecten zoals de Karuna Trust, en veel meer. De laatste 50 jaar is de Triratna beweging uitgegroeid tot een van de grootste boeddhistische bewegingen in Engeland, en ook in Nederland en andere Europese landen groeit het gestaag, net als in landen van andere werelddelen, zoals India en Mexico.

Een goede manier om Triratna te beschrijven is aan de hand van haar zes onderscheidende kenmerken. Ten eerste is de Triratna beweging, zoals gezegd, een oecumenische beweging. Dat betekent dat het in principe de gehele boeddhistische traditie zoals die door de eeuwen heen in het oosten is ontwikkeld omarmt. Maar op een kritische manier: het probeert daarbij te begrijpen wat de verschillende teksten en tradities werkelijk betekenen— en die betekenis toe te passen in ons leven als boeddhisten. Ten tweede is het een open beweging, in de zin dat het voor iedereen mogelijk is lid te worden, ongeacht nationaliteit, afkomst, huidskleur, opleiding, sociale klasse of kaste, gender, sexuele oriëntatie, of leeftijd. Het wil iedereen als individu verwelkomen. Meer in het bijzonder staat de Triratna orde open voor zowel mannen als vrouwen op basis van gelijkheid: dit is tamelijk revolutionair in vergelijking met het traditionele oosterse boeddhisme. Ten derde is het van mening dat de handeling van het ‘voor toevlucht gaan tot de drie juwelen’ (de boeddha, de dharma en de sangha), centraal staat in het leven van een boeddhist. Ten vierde hecht de Triratna beweging veel waarde aan spirituele vriendschap of kalyanamitrataHet vijfde punt is dat het ook veel waarde hecht aan bedrijven met teams van boeddhisten, als een vorm van beoefening, en als een vorm van juist levensonderhoud. En als zesde en laatste punt legt het de nadruk op het belang van kunst voor het spirituele leven. Je kunt de kunsten zien als mogelijke uitdrukkingen van spirituele waarden, die mensen kunnen helpen hun leven te transformeren.

In India staat de Triratna bekend als de Triratna Bauddha Mahasangha, waar het ongeveer 40 jaar bestaat. Het werk in India heeft twee aspecten: enerzijds het mogelijk maken voor het onderwijzen van boeddhisme in gemeenschappen die vroeger de ‘onaanraakbaren’ werden genoemd, en anderzijds het werken aan de verbetering van de omstandigheden in die gemeenschappen. Veel van deze activiteiten worden betaald door de Karuna Trust en andere Triratna projecten in het westen.

Sangharakshita als jonge monnik in India/as a young monk in India

Met de Dalai Lama/ With the Dalai Lama

In de jaren ’70 in Londen/ London in the 70’s

In 2002

The Triratna Buddhist Community is an international network dedicated to communicating Buddhist truths in ways appropriate to the modern world.

Originally known as the FWBO (Friends of the Western Buddhist Order), it was founded in London in 1968 by Sangharakshita. Having originally taken ordination as a Theravadin Bhikkhu in India, during his twenty years practicing Buddhism on the IndoTibetan border he went on to take initiations from a number of the Lamas escaping the Chinese occupation of Tibet. When he returned to England, he experienced first-hand the limited context in which Westerners had to practice the Dharma and his response was to found a new Buddhist movement. Bringing Buddhism into an entirely new culture implied to Sangharakshita that we needed to go back to basics — to look at the principles underlying all forms of Buddhism and work out how best to apply them in this new context. So Triratna is based on the principle of ‘critical ecumenicalism’: aligned to no one traditional school, but drawing on the whole stream of Buddhist inspiration.

Now that Buddhism has come to the West, Westerners are faced with the task of creating new and viable Buddhist traditions for the modern world. Triratna has pioneered new structures that allow people to live out Buddhist teachings as an authentic Buddhist way of life in the 21st century: team-based right livelihood businesses, communities, socially engaged fundraising projects such as the Karuna Trust, and more. Over the last forty years the Triratna Buddhist Community has grown to be one of the largest Buddhist movements in the West, with centres and activities in many cities around the world including India.

A good way to describe Triratna is in terms of its six distinctive features: First, the Triratna Buddhist Community is an ecumenical movement, signifying that in principle it accepts the whole Buddhist tradition as it has developed over the centuries in the East. Specifically it bases itself upon the principle of critical ecumenicalism, trying to understand what the various texts and traditions really mean – and to apply that meaning to the living of our lives as Buddhists. Secondly, it is a unified movement in the sense that membership of Triratna is open to all regardless of nationality, race, colour, education, class or caste, cultural background, gender, sexual orientation, or age: it seeks to welcome and value all as individuals. More specifically, the Triratna Buddhist Order is open to both men and women on fully equal terms: this is revolutionary compared to traditional Eastern Buddhism, where ordination (or its equivalent) is generally not open to women. Thirdly, it holds the act of Going for Refuge to the Three Jewels (the Buddha, Dharma, and Sangha) to be the central and definitive act of a Buddhist. Fourthly, Triratna places great on spiritual friendship or kalyanamitrata, and fifthly, on team based right livelihood, where it has been a pioneer in the field. Sixthly and lastly, it emphasises the importance of the arts for the spiritual life, seeing them as potentially bearers of spiritual values, which can help people to transform their lives.

In India Triratna is known as the Triratna Bauddha Mahasangha, where it has been established for some 40 years. The work in India has two aspects: firstly providing facilities for teaching the Dharma among Buddhists from the communities formerly known as ‘untouchable’, and secondly running social work projects to contribute to the betterment of those communities. Much of this is funded by the Karuna Trust and other Triratna projects in the West.